W 1952 przyjechał do Frankfurtu nad Menem. W styczniu 1955 wybrano go na przewodniczącego NTS. W grudniu tego roku doszło do nieudanej próby jego zabójstwa przez agenta sowieckiego, który jednak oddał się w ręce Amerykanów. W 1972 z powodu złego stanu zdrowia przekazał przywództwo NTS A.N. Artiomowi. Pozostał członkiem Rady NTS.
W 1998 został pośmiertnie wydany przez wydawnictwo „Posiew” zbiór jego artykułów pt. Stratiegija antibolszewistskoj emigracyi. Izbrannyje statji 1934-1997.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Internowani w III Rzeszy w latach 1939–1945 Kategoria:Ludowo-Pracowniczy Związek Solidarystów Rosyjskich Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie