Matwiej Konstantinowicz Mieleszkiewicz, ros. Матвей Константинович Мелешкевич (ur. 22 sierpnia 1902 r. w Peterhofie, zm. w 1946 r. w Leningradzie) – radziecki wojskowy (podpułkownik), dowódca kompanii szkoleniowej szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, szef sztabu 1 Dywizji Piechoty, a następnie dowódca rezerwy oficerskiej przy sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1917 r. ukończył szkołę realną. Brał udział w wojnie domowej w Rosji. Na pocz. grudnia 1918 r. został zmobilizowany do wojska bolszewickiego. Służył w 169 Pułku Strzeleckim na Froncie Karelskim. W 1919 r. objął dowództwo pododdziału karabinów maszynowych, który wszedł w skład 145 Pułku Strzeleckiego na Froncie Zachodnim. W 1920 r. jego pododdział przeszedł do 17 Smoleńskiego Pułku Strzeleckiego. W 1921 r. objął funkcję oficera politycznego (politruka) w mieszanej kompanii Piotrogradzkiego Pułku Kursantów. W 1922 r. ukończył 75 orłowskie kursy piechoty, a następnie 31 smoleńskie kursy dowódców piechoty. Następnie objął dowództwo pododdziału 14 Pułku Strzeleckiego. Od poł. lipca 1924 r. pełnił funkcję adiutanta pułku. Na pocz. października tego roku został dowódcą plutonu. Od końca kwietnia 1926 r.