Od 1921 roku służył w Marynarce Wojennej. 1 czerwca tego roku pełnił służbę w Dowództwie Portu Wojennego Puck. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana porucznika marynarki ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 12. lokatą w korpusie rzeczno-brzegowym. Był między innymi dowódcą statku uzbrojonego Flotylli Wiślanej „Generał Sosnkowski”, monitora „Toruń” należącego do Flotylli Pińskiej oraz torpedowca ORP „Kujawiak”. Od maja 1928 roku służył jako zastępca dowódcy, a następnie dowódca ORP „Wilia”. 2 kwietnia 1929 roku awansował na komandora podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 roku w korpusie oficerów marynarki wojennej (korpus morski). Od 1 kwietnia 1930 do końca 1933 był oddelegowany do Wydziału Wojskowego Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku na stanowisko szefa Wydziału Morskiego. W 1932 roku towarzyszył marszałkowi Piłsudskiemu w czasie jego wypoczynku w Egipcie. Nie cieszył się sympatią przełożonych kontradmirałów: Świrskiego i Unruga. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.