Wpływ działań miejskich nie jest sumą każdego efektu rozpatrywanego z osobna, a synergią tych czynników, generującą stres środowiskowy.
Ważna jest intersekcjonalność czynników, a także kolejne efekty działań, przykładowo zanieczyszczenie powietrza w miastach jest powiązane z zakwaszeniem, smogiem fotochemicznym i zmianami klimatycznymi. W miarę jak miasta wyczerpują swoje lokalne zasoby i zwiększają swoją zależność od importowanych zasobów globalnych, stają się coraz bardziej podatne na skutki globalnych zmian środowiskowych. Z drugiej strony wdrożenie środków mających na celu poprawę środowiska miejskiego ma odpowiedni korzystny wpływ na środowisko regionalne i globalne.
Większość substancji zanieczyszczających powietrze, takich jak dwutlenek siarki, cząstki stałe, tlenki azotu i tlenek węgla, ma bezpośredni wpływ na zdrowie człowieka. Narażenie na zanieczyszczenie powietrza i hałas stanowią coraz większy problem w większości miast europejskich. Problemy te wskazywane są jako przyczyny stresów środowiskowych i zagrożeń dla zdrowia publicznego. Pomimo osiągnięć w zakresie redukcji tradycyjnych emisji, większość miast w dalszym ciągu przynajmniej raz w roku przekracza krótkoterminowe wytyczne WHO dotyczące jakości powietrza.