Forma Festung Hohenwerfen podkreśla jego rozwiniętą funkcję obronną i przekształcenie w nowożytną twierdzę.
W polskojęzycznych opisach obiektu stosowana jest przede wszystkim nazwa „Zamek Hohenwerfen”.
Historia
Powstanie warowni
Budowa Hohenwerfen była związana ze sporem o inwestyturę pomiędzy papiestwem a władcami niemieckimi. Arcybiskup Gebhard opowiedział się po stronie papieża Grzegorza VII przeciwko królowi Henrykowi IV i rozpoczął wzmacnianie swoich posiadłości.
W 1077 roku z jego inicjatywy rozpoczęto budowę Hohenwerfen, Hohensalzburga oraz warowni na Petersbergu we Friesach. Pierwsze założenia miały prawdopodobnie formę drewniano-ziemnych umocnień, które następnie stopniowo rozbudowywano i murowano.
Prace przy Hohenwerfen kontynuowano w XII wieku za arcybiskupa Konrada I. Rozbudowano wówczas część mieszkalno-obronną oraz kaplicę. Do XV wieku zamek osiągnął rozmiary zbliżone do późniejszego rdzenia głównego założenia.
Rozbudowa średniowieczna
W XIV i XV wieku wzmacniano system obronny zamku w odpowiedzi na rozwój technik oblężniczych i konflikty polityczne. Za arcybiskupa Eberharda III von Neuhaus, sprawującego urząd w latach 1403–1427, umocnienia przystosowywano do zagrożenia związanego z wojnami husyckimi.