Sytuacja operacyjno-taktyczna Po walkach granicznych niemiecka 10 Armia (XVI, XIV i XI Korpusy) siłami środkowego i lewego skrzydła miała uderzyć od Pilicy na Rawę aby przeszkodzić wycofaniu A. „Łódź”. Niemiecka 8 Armia miała przesuwać się prawym skrzydłem na Pabianice, a lewym na Ozorków, aby atakować A. „Łódź”. Zadaniem następnym 10 A było uderzenie na Warszawę i Górę Kalwarię. 8 A miała osłaniać skrzydło 10 A i otrzymała kierunek uderzenia na Stryków, Głowno. W Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego cofającej się A. „Łódź” wyznaczono przeprawy pod Otwockiem i Górą Kalwarią. 6 września stanowisko dowodzenia (SD) A. „Łódź” zostało zbombardowane. 7 września zgrupowanie A. „Prusy” zostało rozbite. W lukę między armie polskie wszedł nieprzyjaciel. GO gen. Ankowicza wycofywała się w rejon Sieradza. Oddziały 10 DP stanęły na wschodzie Zgierza, Kresowa BK odchodziła znad Neru w rejon Zgierza. 7 września 8 Armia kierowała się na Głowno – Piaseczno – Otwock. GO gen. Thommee nie miała łączności operacyjnej z A. „Prusy”. 7 września Wołyńska BK rozpoczęła odwrót na Andrespol, co odsłoniło skrzydło 30 DP. Pod wieczór Niemcy wzmogli uderzenia z północy na skrzydło i tyły 30 DP. Ponieważ spod Pabianic wycofywała się także 28 DP gen. Thommee podporządkował sobie obydwie dywizje, a gen.