Latem 1941 został wezwany do Moskwy i skierowany na specjalny kurs przy uczelni Komitetu Wykonawczego Międzynarodówki Komunistycznej w Puszkino, a następnie (po ewakuacji) w Kusznarenkowie w Baszkirii.
Po ukończeniu kursu wszedł w skład tzw. drugiej Grupy Inicjatywnej PPR. W nocy na 20 maja 1942 wylądował na spadochronie w rejonie Kozienic. Udał się do rodziny w Kozienicach, a następnie do Warszawy, gdzie za pośrednictwem swojej siostry Stefanii skontaktował się z przedstawicielami KC PPR: Małgorzatą Fornalską i Pawłem Finderem. Kierownictwo centralne powierzyło mu organizowanie PPR i GL w Okręgu Radomsko-Kieleckim. Gruszczyński bezzwłocznie przystąpił do tworzenia kół i instancji PPR i grup GL na Kielecczyźnie. W 1942 był członkiem Komitetu Okręgowego PPR Radomsko-Kieleckiego, a następnie w 1943 członkiem Komitetu Obwodowego PPR. Przekazywał meldunki KC PPR ze stacji nadawczo-odbiorczej, którą ulokował we wsi Borki koło Kozienic. Na przełomie 1943/1944 był współorganizatorem Miejskiej Rady Narodowej w Radomiu, a także szeregu rad powiatowych na Kielecczźnie i w Radomskiem.