zwykle tracą zmysły, próbując rozwiązać tajemnice. Kruchość zdrowia psychicznego. Lovecraftowscy protagoniści nie są zwykle w stanie umysłowo poradzić sobie z dziwnymi faktami, które dowodzą przerażającej prawdy. Próby utrzymania umysłu na wodzy, często zilustrowane, są zbyt uciążliwe i kończą się utratą poczytalności. Kwestionowane pochodzenie. Krewni protagonistów zostają zwykle przedstawiani jako nadnaturalni lub nienormalni, stosunki intymne zaś niosą piętno grzechu.
Współpracownicy i naśladowcy Wpływ Lovecrafta na literaturę pochodzi „z drugiej ręki” – pisarz był przyjacielem, korespondentem i inspiracją dla wielu autorów, którzy później zyskali sławę. Wielu z nich współpracowało z nim, tworząc wspólne opowiadania. Do najbardziej znanych zaliczyć można Roberta Blocha, autora powieści Psychoza; Roberta Howarda, twórcę cyklu o Conanie z Cymerii, czy Augusta Derletha, który skodyfikował i wzbogacał mity Cthulhu.
Inni pisarze horrorów chętnie czerpali z prac Lovecrafta. Niektórzy wplatali nawiązania do elementów światów Lovecrafta, aby podkreślić ich zasięg lub afirmować wpływ;