thumb|Eurazja Eurazjatyzm (, jewrazijstwo) – rosyjski ruch intelektualny i polityczny, zapoczątkowany w latach 20. XX wieku w środowisku rosyjskiej „białej emigracji". Jego przedstawiciele głosili, że Rosja stanowi odrębną cywilizację, nieredukowalną ani do Europy, ani do Azji, i pełni szczególną misję dziejową jako centrum kontynentu eurazjatyckiego. Centralnym elementem doktryny było odrzucenie europocentryzmu oraz wrogi stosunek do cywilizacji zachodniej.
Za tekst założycielski ruchu uznaje się broszurę Nikołaja Trubeckiego Jewropa i czełowiecziestwo (Europa i ludzkość), opublikowaną w 1920 r. w Sofii. Klasyczny eurazjatyzm wygasł w końcu lat 30. XX wieku, ale po rozpadzie ZSRR jego koncepcje zostały reinterpretowane przez Aleksandra Dugina, twórcę neoeurazjatyzmu.
Geneza Eurazjatyzm powstał w specyficznym kontekście: rosyjska inteligencja emigracyjna, po klęsce ruchu białogwardzistów, szukała wyjaśnienia dla upadku cesarstwa i zwycięstwa bolszewików. Odpowiedzi dostarczyła idea odrębności cywilizacyjnej Rosji, zakorzeniona częściowo w tradycji słowianofilskiej (Konstantin Leontjew, Nikołaj Danilewski), ale wyraźnie od niej odmienna: eurazjaci nie utożsamiali Rosji z Słowiańszczyzną, lecz z kontynentem eurazjatyckim jako całością.