Tadeusz Dziekan (ur. 10 listopada 1925 w Książnie, zm. 4 listopada 1984 w Warszawie) – polski wojskowy, generał brygady ludowego Wojska Polskiego, działacz PZPR.
Życiorys Syn Stefana, uczestnika walk pod Miłosławiem w Powstaniu Wielkopolskim, z zawodu rolnika (zm. 1956), i Weroniki z d. Szymczak (zm. 1982) Miał czworo rodzeństwa: trzech braci i siostrę. W latach 1931–1937 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Miłosławiu, po czym rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni. W maju 1940 wraz z całą rodziną wysiedlony. Wywieziony na przymusowe roboty i zatrudniony jako robotnik rolny w przedsiębiorstwie H. Kienkera w Brockhagen w Westfalii. Po wkroczeniu wojsk alianckich do obozu wysiedleńców w Ausdorfie koło Detmold wrócił pierwszym transportem do kraju.
4 maja 1946 powołany w Gnieźnie do służby w Ludowym Wojsku Polskim. Początkowo służył w 10 oddziale WOP, skąd skierowano go do szkoły podoficerskiej 4 oddziału WOP. W lipcu 1946 ochotniczo wstąpił do Oficerskiej Szkoły Polityczno-Wychowawczej w Łodzi. W latach 1946–1947 kontynuował tam naukę w Gimnazjum Ogólnokształcącym przerwaną we wrześniu 1939.