Rada Ministrów otrzymała szerokie kompetencje, pełniąc zadania nie tylko władzy wykonawczej, ale też częściowo władzy ustawodawczej. Przygotowywała ona projekty aktów prawnych do zatwierdzenia ich przez Najwyższego Naczelnika. Przewodniczącym Rady Ministrów został Piotr Wołogodski, a następnie Wiktor Piepielajew. Funkcję ministra spraw wewnętrznych objął Aleksandr Gattenberg, Wiktor Piepielajew, a następnie Aleksandr Czerwien-Wodali, ministra spraw zagranicznych Jurij Klucznikow, Iwan Sukin, a następnie Siergiej Trietiakow, ministra finansów Iwan Michajłow, Lew Gojer, a następnie Paweł Buryszkin, ministra sprawiedliwości Siergiej Starynkiewicz, Gieorgij Telberg, a następnie Aleksandr Morozow, ministra wojny gen. Nikołaj Stiepanow, gen. Dmitrij Lebiediew, gen. Michaił Diterichs, gen. Aleksiej von Budberg, a następnie gen. Michaił Chanżyn, ministra morskiego kontradm. Michaił Smirnow, ministra pracy Leonid Szumiłowski, ministra rolnictwa Nikołaj Pietrow, ministra dróg kolejowych Leonid Ustrugow, a następnie Aleksiej Łarionow, ministra oświecenia publicznego Wasilij Sapożnikow, a następnie Paweł Prieobrażenski, ministra handlu i przemysłu Nikołaj Szczukin, a następnie Siergiej Trietiakow, ministra żywności (od 27 grudnia 1918 r.