Stanisław Wojsa (ur. 3 lutego 1894, zm. 1 listopada 1941 w Dachau) – polski duchowny katolicki, kanonik kolegiaty kaliskiej, działacz społeczny.
Życiorys Seminarium duchowne ukończył we Włocławku, na kapłana wyświęcony został 9 czerwca 1918. Uzupełniał następnie studia z teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, wieńcząc je w 1922 licencjatem. Był członkiem Wojewódzkiego Komitetu Obrony Narodowej w Lublinie w 1920 rokuObrona państwa w 1920 roku, Warszawa 1923, s. 419.. Po powrocie do Włocławka był prefektem Gimnazjum Ziemi Kujawskiej (1922) i wikariuszem katedralnym (1927). Od 1927 był dyrektorem Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, działał też w Stowarzyszeniu Robotników Chrześcijańskich (sekretarz generalny w diecezji kujawskiej) i Chrześcijańskich Związkach Zawodowych (patron). Poświęcił się organizowaniu Akcji Katolickiej w parafiach, wizytując je, głosząc kazania, rekolekcje, odczyty; cieszył się opinią utalentowanego kaznodziei. Był też redaktorem pisma "Wskazania", organu Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej (1933–1938). Ogłaszał artykuły nie tylko we "Wskazaniach", ale także w "Kronice Diecezji Włocławskiej".