połączył Carodnia z Pyrotheria, co później uznał za pomyłkę.
Carodnia cechuje się bilofodontycznymi (o dwóch równoległych grzebieniach biegnących poprzecznie) pierwszym i drugim trzonowcem i bardziej złożonym trzecim trzonowcem, również noszącym grzebień. Sugeruje to powiązania z piroteriami, uintateriami, a nawet Arctocyonidae. Kości stopy są krótkie i dobrze zbudowane. Palce kończą się szerokimi, płaskimi bezszczelinowymi przypominającymi kopytka paznokciami, inaczej niż u innych Mmeridiungulata.
C. feruglioi i C. cabrerai (z riochikańskiej fauny południowoamerykańskiej z Patagonii) znane są tylko z pozostałości zębów. C. vieirai (z itaboriańskiej fauny z Itaborai) znana jest z bardziej kompletnych szczątków zębów, czaszki i szkieletu pozaczaszkowego. Zalicza się doń prawie kompletna żuchwa, liczne kręgi i kilka niekompletnych kości kończyn.