przełożonego Ławry, zaś w 1951 na stałe powierzono mu tę funkcję.
13 grudnia 1953 miała miejsce jego chirotonia na biskupa kirowohradzkiego i nikołajewskiego. Ceremonia odbyła się w Kijowie z udziałem konsekratorów: metropolity kijowskiego i halickiego Jana, biskupów ufimskiego i stierlitamackiego Hilariona, mukaczewskiego i użhorodzkiego Hilariona, sumskiego i achtyrskiego Eustratego oraz humańskiego Nestora. Po pięciu latach został przeniesiony na katedrę ałmacką i kazachstańską, otrzymując równocześnie godność arcybiskupią. W sierpniu 1960 odszedł w stan spoczynku, jednak w listopadzie tego samego roku wyznaczono go na ordynariusza eparchii kalinińskiej i kaszyńskiej. Urząd sprawował do swojej śmierci w 1971.
Bibliografia Иннокентий (Леоферов)
Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Biskupi kirowohradzcy Kategoria:Biskupi twerscy Kategoria:Biskupi astańscy