W końcu XVII wieku, ferezja zaczęła wychodzić z użycia jako strój szlachecki, stając się częścią uroczystego stroju ludowego. Szyta był wówczas z sukna lub innych wełnianych tkanin, zapinana na pętlice, miała dekorowane, luźne rękawy.
Nazwa pochodzi prawdopodobnie od tureckiego feradże, gdzie oznaczało długie, wierzchnie okrycie kobiet z szerokimi rękawami i wiszącym z tyłu kołnierzem. W języku ukraińskim - ferezija, w staroruskim - fieriez.
Przypisy Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. Zygmunt Gloger: Encyklopedia staropolska ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1985, tom 2, .
Kategoria:Staropolskie ubiory Kategoria:Ubrania męskie