Aparaty szparkowe są obecne po obu stronach liści. Zazwyczaj rośliny pustynne mają drobne, grube liście z nielicznymi porami niemal wyłącznie na spodniej stronie (aby ograniczyć parowanie). Wydawać by się mogło, że rozwiązanie obecne u welwiczji jest nieoptymalne, jednak już u kilkuletniego osobnika nie można wskazać górnej czy dolnej strony z powodu zwijania się liści. Dzięki aparatom szparkowym welwiczja może pochłaniać rosę niezbędną do przetrwania w nieprzyjaznym środowisku. U tego gatunku występuje ok. aparatów szparkowych/cm². mały|prawo|Kwiatostany (szyszki) żeńskie mały|prawo|Kwiatostany (szyszki) męskie
Kwiaty Kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych roślinach (w populacjach rośliny męskie są liczniejsze od żeńskich). Skupione są w sympodialnie rozgałęzione 3–4-krotnie kwiatostany strobilopodobne wyrastające nad pachwinami liści. Męskie kwiaty zebrane są w szyszkowate kwiatostany, przy czym w obrębie każdy kwiat wsparty jest czterema łuskami. W centrum kwiatu znajduje się zredukowany i niefunkcjonalny zalążek zawierający rurkę mikropylarną na szczycie tarczowato rozszerzoną. Przez rurkę wypływa słodki nektar wabiący owady zapylające. Wokół tego tworu znajduje się 6 trzoneczków zakończonych mikrosynangiami powstającymi w wyniku zrastania się 3 mikrosporangiów wytwarzających czerwony pyłek.