Morfologia Pokrój Bardzo oryginalny, roślina opisywana jako jedna z najdziwniejszych. Określana jest mianem drzewa–karła. Ma skrócony i nierozgałęziony pień, z którego krawędzi wyrastają tylko dwa liście. Jest długowieczną rośliną dwupienną z szyszeczkowatymi kwiatostanami wyrastającymi u nasady liści. Rośliny męskie zwykle są bardziej okazałe od żeńskich.
Pień Gruby i krótki, w większości schowany pod ziemią, osiągający zwykle do 50 cm wysokości (rzadko 1 m, a wyjątkowo 2 m) oraz 120 cm średnicy, rozszerzający się ku górze. Im roślina starsza, tym bardziej jej łodyga rozrasta się, aż zaczyna przypominać spiłowany pień. U starszych roślin szczyt jest podłużnie wgłębiony, tak że pień rozdzielony jest na dwa płaty. Z podłużnego wgłębienia równoległego do nasady liści wyrastają pędy rozrodcze (nie z ich kąta jak u innych roślin, lecz nad nim).
System korzeniowy Palowy, osiąga ok. 3–5 m głębokości i w górnej części nawet do 90 cm średnicy. Zwęża się klinowato i w dolnej części jest prętowaty. Mimo masywności system korzeniowy jest delikatny, wrażliwy na zaburzenia.