Jeden z omawianych konfliktów interesów to powszechność sytuacji, w której pracownicy instytucji rządowych mających na celu regulowanie branży finansowej są zatrudniani przez sektor finansowy i zarabiają tam miliony dolarów.
Odnośnie do tematu rynku instrumentów pochodnych film stwierdza, że wysokie ryzyko związane z kredytami subprime było przenoszone z jednych inwestorów na innych, którzy – z powodu wątpliwych praktyk ratingowych – błędnie uważali, że inwestycje były bezpieczne. Tak więc kredytodawcy byli zachęcani do udzielania kredytów hipotecznych bez zwracania uwagi na ryzyko albo wręcz preferowali kredyty obarczone wyższą stopą procentową, gdyż po zgrupowaniu razem hipotek faktyczny stopień ich ryzyka był zamaskowany. Według filmu końcowe produkty finansowe miały często rating AAA, równy ratingowi obligacji skarbowych USA. Produkty te mogły być następnie nabywane nawet przez takich inwestorów jak fundusze emerytalne, które są zobowiązane do ograniczania się do najbezpieczniejszych inwestycji.