Zdefiniowany filtr logiczny może mieć charakter zarówno kontekstowy, jak i bezkontekstowy. Najczęściej stosuje się filtry kontekstowe, w których nowa wartość danego punktu obrazu jest uzależniona od wartości danego punktu i jego otoczenia, dlatego filtracja logiczna należy głównie do grupy operacji kontekstowych. Do przetwarzania kontekstowego obrazu binarnego służą następujące formuły logiczne:
1):
2):
3):
a do konwersji obrazu monochromatycznego stosuje się filtry z podanymi przedziałami dla poszczególnych stanów logicznych np.:
Gdzie jest punktem obrazu wyjściowego (punktem, który powstanie po przefiltrowaniu) odpowiadającym punktowi obrazu wejściowego (punktowi poddanemu filtracji); , , i są punktami otoczenia względem którego dokonuje się operacji logicznej na punkcie ; a jest maksymalną wartością różnicy punktów otoczenia, kiedy warunek logiczny jest jeszcze spełniony.
Równanie pierwsze (1) powoduje eliminację zakłóceń w postaci izolowanych punktów i pionowych linii (o pojedynczej grubości). Równanie drugie (2) powoduje eliminację izolowanych punktów i linii poziomych natomiast równanie trzecie (3) pozwala na eliminacje izolowanych punktów.