Możemy tu mówić o słowach w pułapce językowych automatyzmów oraz o uwalnianiu znaczeń.
W swojej twórczości poetyckiej Karpowicz stosował gradację, anaforę, ironię, polemizował z tradycją, a także bawił się znaczeniami słów (powtórne wiązanie znaczeń).
Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Maria Łokucjewska (rozwód w 1946). W okresie późniejszym poślubił Marię z domu Budniewską (1935–2004).
Zmarł 26 czerwca 2005 r. w Oak Park. Pochowano go 3 sierpnia 2005 r. wraz z żoną Marią na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (Aleja Zasłużonych, pole 79/961/1 od pola 98).
W 2010 roku wydane zostały dwie monografie twórczości Karpowicza pt. Synteza mowy Tymoteusza Karpowicza Joanny RoszakSynteza mowy Tymoteusza Karpowicza. oraz Rozwiązywanie tekstów. Poetyckie polimorfie Tymoteusza Karpowicza Bartosza Małczyńskiego, który jest także autorem wyboru i wstępu do tomu Utwory poetyckie Tymoteusza Karpowicza w serii Biblioteki Narodowej. Także w 2010 roku ukazał się zbiór wspomnień i wywiadów o poecie pt. W cztery strony naraz. Portrety Karpowicza, a w 2012 roku zbiór tekstów krytycznych na temat jego twórczości Podziemne wniebowstąpienie. Obie pozycje ukazały się nakładem wrocławskiej oficyny Biuro Literackie.
Archiwum Karpowicza uporządkował Jan Stolarczyk, wydawca jego spuścizny.