Rodzina Lutomskich Średniozamożna rodzina szlachecka biorąca nazwisko od wsi Lutom. Pierwsza wzmianka z 1570 (Michał, Wojciech, Bartosz, Stanisław Lutomscy). Oprócz rodowego Lutomia rodzina posiadała działy we wsiach: Mokre, Odry, Zapędowo, Zarzecze. W wieku XVIII rodzina miała jeszcze wioski: Wysoka, Zamarte, Ogorzeliny. Rodzina brała udział w życiu publicznym województwie pomorskim. Posłowali na sejmy i piastowali pomniejsze urzędy. Jakub i Paweł Lutomscy podpisali z województwa pomorskiego elekcję Władysława IV, Kazimierz i Marcin z województwem kaliskim Stanisława Leszczyńskiego, następnie Jan i Kazimierz, posłowie pruscy podpisali manifest za Augustem III. Wawrzyniec Lutomski podpisał w 1775 elekcję Stanisława Augusta z województwa poznańskiego. Funkcję ławników ziemskich tucholskich pełnili Marcin Lutomski (1611) i drugi Marcin w latach 1718–1734 oraz Franciszek zmarły w 1760. Najwyższe funkcje pełnił Jan Lutomski, wiceregent a od 1754 regent grodzki pomorski, w latach 1762–1778 ławnik malborski, a w latach 1772–1778 pisarz skarbu pruskiego. W roku 1773 Kazimierz Lutomski pełnił tytularną funkcję ławnika rzeczyckiego. W 1772 kilku Lutomskich przysięgało na wierność królowi pruskiemu. W wieku XIX gałąź tej rodziny osiadła w Królestwie Polskim, gdzie wylegitymował się w 1837 Jakub Lutomski, syn Antoniego.