Można odmówić nadania obywatelstwa osobie mającej prawo do powrotu na podstawie przepisów tej ustawy, jeśli zostanie uznana za niebezpieczną dla Państwa Izraela. Osobom, które dopuściły się popełnienia ciężkich przestępstw, jak np. morderstwo, lub są nielegalnie w innym kraju (chyba że w kraju pochodzenia były prześladowane), można odmówić prawa powrotu. Prawo do powrotu nie przysługuje również osobom, które „były Żydami i dobrowolnie zmieniły religię”.
Nowelizacja dotycząca żydowskich przodków W 1970 r. wprowadzono nowelizację, która była poprzedzona dyskusją na temat „kto jest Żydem?”. Jednak prawo nie odpowiada na to pytanie. Jest zbyt wiele odpowiedzi na to pytanie, aby tylko jedna była prawidłowa.
Z jednej strony izraelskie ustawodawstwo przyznaje prawo powrotu każdemu, kto byłby prześladowany na podstawie ustaw norymberskich. Jednak ustawy te nie posługują się halachiczną definicją Żyda. Tak więc zgodnie z prawem powrotu każdy, kto byłby objęty ustawami norymberskimi, ma prawo do otrzymania obywatelstwa Państwa Izraela, nie znaczy to jednak automatycznie, że jest uznawany za Żyda do celów regulującymi osobisty stan prawny.