Została zaliczona do najbardziej niebezpiecznych przeciwników dyktatury partii SED.
W roku 1988 Bärbel Bohley została uwięziona i zmuszona do emigracji. Udało się jej jednak zachować paszport NRD. Po sześciomiesięcznym pobycie w Wielkiej Brytanii powróciła w sierpniu 1988 do NRD.
9 września 1989 jako inicjatorka ruchu Neues Forum (Nowe Forum) podpisała manifest „Die Zeit ist reif“ (Już czas). Zajęła się kontaktami z zachodnioniemieckimi dziennikarzami i zgłosiła działalność forum w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych NRD, które początkowo odmówiło rejestracji, i dokonało jej dopiero po wielu demonstracjach poniedziałkowych 8 listopada 1989.
W końcowych dniach NRD w jej mieszkaniu działało biuro organizacyjne ruchów oporu, które wkrótce liczyły 250.000 uczestników.
Po upadku NRD zamieszkała 1996 w Chorwacji w pobliżu Splitu wraz z pochodzącym z Bośni i Hercegowiny nauczycielem Draganem Lukićiem. Po zachorowaniu na nowotwór płuc powróciła 2008 do swojego dawnego mieszkania w Berlinie w dzielnicy Prenzlauer Berg by poddać się leczeniu.
We wrześniu 1990 uczestniczyła w zajęciu biur Stasi w Berlinie przy Normanenstrasse. Udziałem w strajku głodowym wymusiła udostępnienie akt.