Węzeł potrafi jednoznacznie określić kolejny punkt, do którego należy przesłać odebrany pakiet.
Połączenia wirtualne mogą być zestawiane na dwa sposoby, jako wirtualne połączenia tymczasowe SVC (ang. Switched Virtual Circuit) i wirtualne połączenia stałe PVC (ang. Permanent Virtual Circuit).
Tymczasowe połączenie wirtualne SVC Tymczasowe połączenie wirtualne jest zestawiane na pewien określony czas. Istnieją trzy rozróżnialne fazy w czasie trwania takiego połączenia: faza zestawiania połączenia, faza transmisji pakietów zawierających dane, faza rozłączania.
Do ustanowienia połączenia wirtualnego służy specjalny pakiet służbowy, który wyznacza trasę przechodząc przez sieć od użytkownika źródłowego do użytkownika docelowego. Każdy węzeł będący na trasie zapamiętuje odpowiednie dane, w tym między innymi numer ustanawianego połączenia. Po ustanowieniu połączenia następuje transmisja pakietów z danymi. Pakiety należące do jednego połączenia wirtualnego są jednoznacznie identyfikowane dzięki jego numerowi zawartemu w nagłówku każdego z pakietów.