Międzymiastówka Anarchistyczna Pod koniec lat osiemdziesiątych w życiu politycznym nastąpiła odwilż. W kwietniu 1988 roku wznowiono działalność klubu dyskusyjnego, który mieścił się od teraz w kościele św. Brygidy w Gdańsku i nosił nazwę Duszpasterstwa Anarchistycznego, co – biorąc pod uwagę antyklerykalizm członków Ruchu – było pomysłem dość oryginalnym. W tym czasie istniało w Polsce wiele innych grup anarchistycznych i anarchizujących (np. wrocławska Pomarańczowa Alternatywa, część ruchu Wolność i Pokój). Pojawiła się chęć integracji środowisk wolnościowych. Latem 1988 roku RSA, Totart i anarchiści z WiP-u proklamowali Międzymiastówkę Anarchistyczną (MA). Na terenie całego kraju zaczęły powstawać nowe grupy RSA (w Warszawie, Chełmnie, Białymstoku i Zakopanem). Wspomnieć należy w tym miejscu o specyficznej – rzec by można: anarchistycznej – strukturze RSA:
W 1989 roku odbyło się spotkanie wolnościowców w Dobrzeniu Wielkim pod Opolem, którego celem było skonsolidowanie polskiego ruchu anarchistycznego. Międzymiastówkę Anarchistyczną, działającą na zasadzie sieci wymiany informacji, przekształcono wówczas w Federację Międzymiastówki Anarchistycznej (FMA). W listopadzie tegoż roku doszło do kolejnego zjazdu, tym razem w Warszawie.