Kontynuacje wraz z tekstem oryginalnym zostały umieszczone jedne obok drugich w obrębie danego roku. Wtręty wykonane przez mnicha i kanonika zostały w teksie zaznaczone (wydzielone)Kosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s. 72.. Chronica Bohemorum, wyd. Rudolf Köpke, «Monumenta Germaniae Historica...Scriptorum T. IX», Hanower 1851 – opiera się głównie na Rękopisie Budziszyńskikm (gorszy od Lipskiego, zdecydowanie lepszy od reszty rękopisów), choć za najlepszy rękopis uważa Rękopis Lipski. Przy wydaniu Kroniki Czechów wykorzystał również Rękopisy Drezdeński, Wiedeński, Sztokholmski, Kapitilny, Rudnicki, Brzewnowski. Okazyjnie wykorzystane były Rękopisy Sztrasburski i Monachijski. Została także wykorzystana praca Annalisty Saxo. Wydał także z pracą dziekana kontynuacje jego Kroniki, wersje (kontynuacje) Mnicha i Kanonika zostały wydrukowane osobno, natomiast interpolacje Mnicha Sazawskiego zostały również wyodrębnione na czele kontynuacji. Chronica Bohemorum wyd. Jacques Paul Migne, Paryż 1854, «Patrolagiae cursus completus Series latina. T. 166» – jest to wyłącznie przedruk z wydania R. KöpkegoKosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s. 73.. Kosmůw Letopis Český, wyd. Josef Emler, tłum. na j.