Maksym, imię świeckie: Miefodij Grigoriewicz Popow (ur. w Bolszom Surmiecie, zm. 934 w Nawołoczkach) – rosyjski duchowny prawosławny pochodzenia mordwińskiego, święty nowomęczennik.
Życiorys Pochodził z głęboko religijnej rodziny chłopskiej, w której czworo spośród pięciorga dzieci wstąpiło do monasterów. Na początku XX wieku ożenił się. Jako człowiek głęboko wierzący wielokrotnie udawał się na pielgrzymki do najważniejszych świątyń Rosji, w tym pieszą pielgrzymkę do Ławry Pieczerskiej, czynnie włączał się w działalność miejscowej parafii. Posiadał znaczny autorytet wśród innych mieszkańców wsi, w której żył. Miał dwoje dzieci.
Po rewolucji październikowej, w ramach polityki komunizmu wojennego, rodzinie Popowych zarekwirowano całe zapasy żywności i inwentarz. Wiosną 1922 w czasie epidemii tyfusu spotęgowanej głodem Miefodij Popow stracił ojca i żonę. Po jej śmierci ślubował niezawieranie kolejnego związku małżeńskiego i postanowił zostać mnichem. W 1926 złożył wieczyste śluby mnisze przed biskupem Janem (Pojarkowem), przyjmując imię Maksym. Został następnie wyświęcony na kapłana i służył w różnych monasterach eparchii ufimskiej.