Izabela Maria Dzieduszycka z domu Bojanowska (ur. 16 lipca 1928 w Niechłodzie, zm. 25 grudnia 2020 w Warszawie) – polska ekonomistka, działaczka społeczna i katolicka, założycielka i prezes stowarzyszenia Przymierze Rodzin, tenisistka stołowa.
Życiorys W trakcie II wojny światowej uczęszczała na tajne komplety, była łączniczką Armii Krajowej. W 1946 zdała maturę w Lesznie, a w 1952 ukończyła studia magisterskie na Akademii Handlowej w Poznaniu. W 1949 i 1950 została mistrzynią Polski w tenisie stołowym w grze pojedynczej. Pracowała w przemyśle stoczniowym i okrętowym w Gdańsku i Warszawie. W 1966 została urzędniczką w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego, gdzie doszła do stanowiska głównego specjalisty ds. przemysłu okrętowego. Opracowała w tym czasie publikacje branżowe wydawane przez gdańską Pracownię Rozwoju Metod Projektowania „Promor”: Podstawowe założenia polityki OECD w stosunku do przemysłu okrętowego (1975) i Protekcjonizm przemysłu okrętowego we Francji (1976).
Na początku lat 80. wstąpiła do „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego została zwolniona z przyczyn politycznych. Pracowała fizycznie, wkrótce przeszła na emeryturę. Zajmowała się udzielaniem pomocy rodzinom osób internowanych.