Władysław Dudek (ur. 8 czerwca 1922 w Lednicy Górnej, zm. 15 lutego 2001 w Krakowie) – inżynier, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, podczas II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Władysław Dudek był synem Jana, górnika kopalni soli w Wieliczce i Katarzyny z Knapików. Był uczniem Gimnazjum im. Jana Matejki w Wieliczce. Podczas kampanii wrześniowej brał udział w walkach jako ochotnik w składzie 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. W 1941 roku zdał maturę w Szkole Zawodowej Budowy Maszyn w Krakowie, uzyskując dyplom technika-elektryka. Pracował jako konserwator w kopalni soli w Wieliczce. Od 1942 roku był żołnierzem Armii Krajowej, pod pseudonimem „Lenard”, brał udział w działaniach wywiadowczych i akcjach sabotażowych. Aresztowany przez Gestapo w maju 1944 roku i wkrótce zwolniony, w obawie przed możliwą dekonspiracją porzucił pracę, opuścił Wieliczkę i wstąpił do oddziału partyzanckiego Armii Krajowej „Huragan”, operującego w rejonie Dobczyc. Podczas akcji „Burza” brał udział w walkach Samodzielnego Batalionu Partyzanckiego „Skała”, między innymi w bitwie pod Złotym Potokiem 11 września 1944 roku oraz akcji likwidacji dowódcy Stützpunktu w Dalewicach 6 grudnia tegoż roku. W styczniu 1945 roku został awansowany do stopnia podporucznika.