Po rewolcie arabskiej w latach 1936–1939 brytyjskie władze mandatowe wybudowały tutaj fort policji mandatowej o nazwie Fort Tegart, który powstał przy strategicznym skrzyżowaniu dróg przy arabskiej wiosce Samakh.
Przyjęta 29 listopada 1947 Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Arabowie odmówili jednak uznania rezolucji i doprowadzili 30 listopada do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W trakcie jej trwania arabskie milicje atakowały żydowskie konwoje, paraliżując w znacznym stopniu komunikację w Galilei. Zmusiło to żydowską organizację paramilitarną Hagana do wzmocnienia swojej obecności w tym rejonie i chronienia konwojów jadących z zaopatrzeniem do żydowskich osiedli. W międzyczasie państwa arabskie przygotowały plan zbrojnej interwencji w Palestynie. Początkowo wojska syryjskie planowały uderzyć na państwo żydowskie z terenu południowego Libanu, zająć Safed, a następnie zlikwidować żydowskie osady w obszarze Galilei. Gdy jednak okazało się, że Liban nie będzie angażować się aktywnie w wojnę w Palestynie, dowództwo syryjskie rozkazało Arabskiej Armii Wyzwoleńczej przegrupowanie swoich sił w rejon Safedu.