Zesłanie manny – obraz włoskiego malarza Jacopa Tintoretta.
Opisany motyw biblijnej manny pochodzi ze Starego Testamentu, a wydarzenie zostało opisane w Księdze Wyjścia (16, 1-36) i Księdze Liczb (11, 7-9). Historia opowiada, jak to podczas przejścia przez pustynię Izraelitów, skończyły im się zapasy i w obliczu śmierci głodowej poczęli narzekać przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Wieczorem w ich obozie pojawiło się ogromne stado przepiórek, a rano na ziemi pojawiły się drobne ziarna zboża o smaku placka z miodem. Mojżesz nakazał zbierać mannę do dzbanów każdego dnia według potrzeb, ale tyle by nie robić zapasów. W dniu szóstym trzeba zbierać podwójnie, bo dzień siódmy należało odpoczywać.
Obraz jest jednym z dwunastu obrazów powstałych dla Sali Zgromadzeń w Scuola Grande di San Rocco, namalowanych na suficie. Stanowi część trzech obrazów sufitowych będących alegoriami misji charytatywnych, które stanowiły podstawowe zobowiązania scuoli: nakarmienie głodnych, napojenie spragnionych i opieka nad chorymi. Dwoma pozostałymi obrazami są Podniesienie spiżowego węża i Mojżesz sprawia, że woda tryska ze skały.