W 1913 przeniesiony na katedrę połtawską i perejasławską.
W 1918 otrzymał godność arcybiskupią.
Na emigracji Brał udział w organizacji Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie RosjiВРЕМЕННОЕ ВЫСШЕЕ ЦЕРКОВНОЕ УПРАВЛЕНИЕ НА ЮГО-ВОСТОКЕ РОССИИ w Prawosławnej Encyklopedii. W roku następnym wyemigrował z Rosji, żył kolejno w Stambule, Królestwie SHS, od 1925 w Bułgarii. Do 1926 zasiadał w Synodzie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, z którym ostatecznie zerwał, uznając głoszoną przez jego zwierzchnika, metropolitę Antoniego (Chrapowickiego), naukę o odkupieniu za heretycką. Od 1931 żył we Francji jako pustelnik w grocie nad Loarą, pod opieką dwóch RosjanekVie de l'archevêque Théophane de Poltava.200px|lewo|mały|Grób arcybiskupa Teofana w LimerayZmarł w 1940 i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Limeray. W 2022 r. jego szczątki został ekshumowane i przewiezione do Ławry Aleksandra Newskiego w Petersburgu.