Jest autorem książek i kilkudziesięciu publikacji.

W latach 1991–1993 zajmował stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie premiera Carlosa Veigi. W tym czasie Republika Zielonego Przylądka pełniła mandat w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. W 1994 był jednym z założycieli Demokratycznej Partii Konwergencji (Partido da Convergência Democrática, PCD), powstałej na skutek rozłamu w Ruchu dla Demokracji (Movimento para a Democracia, MpD). Pozostał jej wiceprzewodniczącym do 1998.

W lutym 2001 wziął udział w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny. Zdobył 3,88% głosów poparcie, nie przechodząc do drugiej tury głosowania. W kolejnych latach kontynuował praktykę adwokacką. Uczestniczył w procesie opracowywana krajowego kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego. Brał również udział w opracowywaniu konstytucji Republiki Zielonego Przylądka oraz konstytucji Timoru Wschodniego.