Dudasowski Wierch ma 3 wierzchołki (1038 m, 1026 m i 1021 m). Najwyższy jest północny, od strony Kuraszowskiego Wierchu. Środkowy wierzchołek Dudasowskiego Wierchu jest zwornikiem. W północno-wschodnim kierunku odchodzi od niego zalesiony grzbiet oddzielający od siebie doliny potoku Kotarne i Strzyżawkowego Potoku. Wszystkie trzy wierzchołki, podobnie, jak ich południowo-zachodnie stoki opadające do doliny Łapszanki są w dużym stopniu bezleśne, zajęte przez pola i łąki miejscowości Łapszanka. Również po południowo-wschodniej stronie Dudasowskiego Wierchu za niewielkim pasem lasu znajduje się duża polana Sikowiska. Jednakże polany i pola stopniowo zarastają lasem, gdyż z powodu nieopłacalności ekonomicznej wiele pól i łąk przestaje być użytkowana.
Pod koniec 1944 r. Niemcy za pomocą przymusowo spędzonej do pracy miejscowej ludności wykonali ziemne okopy ciągnące się od Trybsza przez Łapsze Wyżne i grzbiet Kuraszowskiego Wierchu po Holowiec. W 1945 bronili się w nich przed armią radziecką kilka dni. Okopy te w niektórych miejscach zachowały się do dzisiaj (tam, gdzie nie przeszkadzały potem miejscowej ludności w uprawie pól). Ich przebieg przedstawia tablica informacyjna przy kapliczce na Przełęczy nad ŁapszankąNa podstawie tablicy informacyjnej na Przełęczy nad Łapszanką.
Przypisy
Kategoria:Szczyty Pogórza Spisko-Gubałowskiego