Jego kochanką była od maja 1940 do stycznia 1945 Władysława Jeleń, od grudnia 1940 pracownica miejscowej ubezpieczalni społecznej.
Na Sądecczyźnie własnoręcznie zamordował ok. 100 osób. Zabił m.in. sędziego Wilhelma Miklaszewskiego. Ofiarami pobicia byli m.in. dr Jan Weimer, Janina Stefaniszyn, Bronisława Strumiłło (prac. ubezpieczalni społecznej), dr Mieczysław Dukiet z Krynicy, Zdzisław Hełczyński, Wanda Bereś. Inspirował eksterminację Żydów, w czym asystowali mu współpracownicy Johann Gorka i Georg Wiesner oraz komendant starosądeckiej placówki Schutzpolizei, renegat Franciszek Lawitschka. Wyprawiał uczty, orgie pijackie i seksualne.
29 kwietnia 1942 po znalezieniu w archiwach Nowego Sącza listy członków biblioteki syjonistycznej założonej w mieście w latach 20. przez lewicową organizację imienia Maksa Rosenfelda Hamann zorganizował masakrę tych osób. Przed rozstrzelaniem 360 ofiar na cmentarzu przy ul. Rybackiej zmusił je do udziału w balu obserwowanym przez rodziny gestapowców. Nadzorował także wymordowanie mieszkańców kamienic przy ul. Franciszkańskiej 8 (81 osób) i przy ul. Pijarskiej tej samej nocy.