Piotr Gruszczyński pseud. „Roch”, „Sylwester” (ur. 12 marca 1894 w Bulkowie w powiecie płockim, zm. 4 lutego 1942 w Warszawie) – felczer, działacz komunistyczny, współzałożyciel Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR.
Życiorys Po ukończeniu trzyklasowej szkółki wiejskiej był samoukiem, a w 1911 zaczął uczęszczać do Szkoły Felczerskiej przy Uniwersytecie Warszawskim, zarabiając na utrzymanie jako fryzjer. Podczas I wojny światowej wstąpił do PPS, a około 1920 roku przeszedł do nielegalnej KPP, pracując jednocześnie społecznie w legalnym Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego (TUR) jako działacz oświatowy. Za radykalne przekonania władze zwierzchnie resortu zdrowia przerzucały go z miejsca na miejsce i utrudniały mu praktykę felczerską. Jesienią 1939, po powrocie z obozu przejściowego w Ostrołęce przystąpił do działalności politycznej. Skupił wokół siebie grupę działaczy robotniczych, tworząc tzw. „Piątkę Żoliborską”. Nawiązał w tym czasie kontakty z Antoniną Sokolicz i Stanisławem Dubois. „Piątka Żoliborska” stała się trzonem organizacji „Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR”. Gruszczyński był czołowym działaczem Stowarzyszenia;