Ze wspomnień dowódcy okręgu GL i AL (Warszawa 1962).
Gdy 19 stycznia 1944 we wsi Pardołów w powiecie koneckim oddziały NSZ dowodzone przez Stanisława Masłochę i Józefa Wyrwę zamordowały 10 członków PPR, Józef Jarosz w swoim meldunku obciążył tą zbrodnią Jana Piwnika „Ponurego”, mimo że ten przebywał wówczas w Warszawie. Tę fałszywą informację powielił organ prasowy PPR, „Trybuna Wolności”, przeczytała ją w Moskwie pisarka i działaczka ZPP Janina Broniewska i zamieściła w swojej książce Z notatnika korespondenta wojennego, będącej do 1966 roku obowiązkową lekturą szkolną.
Został pochowany z honorami 29 maja 1970 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A2-tuje-8). W pogrzebie udział wziął sekretarz KC PZPR, prezes ZG ZBoWiD gen. Mieczysław Moczar oraz marszałek Polski Michał ŻymierskiPogrzeb płk. Józefa Jarosza, "Życie Warszawy", nr 128, 30 maja 1970, s. 4..
Odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy, Krzyż Grunwaldu III klasy (12 czerwca 1948)M.P. z 1948 r. nr 70, poz. 570 „za wybitne zasługi w walkach partyzanckich z okupantem hitlerowskim”., Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych (6 września 1946)M.P. z 1947 r. nr 25, poz.