W rzeczywistości pierwszym był jego dowódca, William Eaton, który uczynił to kilka miesięcy wcześniej, żeglując Nilem z Aleksandrii do Kairu.
Zgodnie z tradycją, Hamet Karamanli, skazany na banicję starszy brat beja Trypolisu pod wrażeniem bohaterstwa O’Bannona (a w rzeczywistości w podzięce za nieudaną próbę osadzenia na tronie) podarował mu swoją własną mamelucką szablę. Po powrocie O’Bannona do Stanów Zjednoczonych legislatura stanu Wirginia wręczyła mu szablę z rękojeścią w kształcie głowy orła i wygiętą głownią, wzorowaną na tej którą podarował mu Hamet. Na głowni wygrawerowano jego nazwisko i datę bitwy.
O’Bannon wystąpił z Korpusu w stopniu majora 6 marca 1807 roku. Osiadł w miejscowości Russellville w hrabstwie Logan w stanie Kentucky. W latach 1812, 1817 i 1820–21 zasiadał w legislaturze stanowej, a od roku 1824 do 1826 w senacie tegoż stanu.
Presley O’Bannon zmarł w Russellville w roku 1850, w wieku 74 lat. W 1919 roku jego prochy zostały przeniesione na cmentarz w stolicy stanu, Frankfort.