i aż do narodzin swego bratanka, Baltazara Karola w 1629 r., piastował on pierwsze miejsce w linii sukcesji do tronu.
Niewiele brakowało, a objąłby tron w 1627 r., podczas gdy Filip IV bardzo ciężko chorował ale ostatecznie wyzdrowiał.
Od narodzin jego bratanka, księcia Baltazara Karola, jego rola polityczna, jeśli kiedykolwiek była znacząca, całkowicie zanikła. W 1629 roku on i jego siostra Maria Anna zostali chrzestnymi Baltazara Karola.
W kwietniu 1631 r. został mianowany wicekrólem i kapitanem generalnym Portugalii, Indii, Afryki i jej podboju, a także generalissimusem mórz, choć nigdy nie objął tego stanowiska.
Według ambasadora Republiki Weneckiej do Filipa IV, Alvise Mocenigo , Infante Don Carlos: „Jest tak powściągliwy w mowie i okazuje taką uległość bratu, od którego nigdy nie odstępuje, że jego hobby są nieznane. Ci sami arystokraci, którzy w jednym tygodniu służą królowi, w następnym służą księciu. Je z Jego Wysokością, podąża za nim wszędzie jak cień. Odchodzi od niego tylko wtedy, gdy król dokonuje przeglądu narad i spotyka się z hrabią-księciem. Krótko mówiąc, żyje w wiecznym więzieniu”.Uważany jest za jedną z najbardziej zagadkowych postaci tamtego okresu ze względu na swoją dziwną i być może patologiczną osobowość.