Tam też kilka lat później zmarłGazeta Lidové noviny, Brno 21 lipca 1942.

Twórczość Poezja Jako jeden z pierwszych zaczął używać języka czeskiego po jego zmartwychwstaniu. Stał się sławnym jako poeta (zwany czeskim AnakreontemCzasopismo Svoboda. Politický časopis, Praga 10 kwietnia 1870) i jego wiersze pojawiły się w kilku tomach wierszy Antonína Jaroslava Puchmajera z lat 1797 oraz 1798František Vaškovský, Zevrubné dějiny českého písemnictví doby nové. Čásť I. Období předbřeznové, Praga 1886. Następnie pod pseudonymem Miloslav Rautovský próbował pisać wiersze oraz pieśni okolicznościowe, zarówno w sferze świeckiej, jak i duchowej. Obszerny zbiór jego wierszy został opublikowany dopiero w 1836 roku przez jego przyjaciela Vojtěcha Nejedlego, i to przy drugim tomu zebranych wierszy Antonína Jaroslava Puchmajera.

Jego najbardziej znane wiersze są „Zpěv plesajících Čechův o slavnosti pokoje“ (1814, w 1818 r. opublikowano go w czasopiśmie Hlasatel) oraz ballada „Poutnice“ (1818), przetłumaczona ballada Gottfrieda Augusta BürgeraJosef M. Hovorka, Doba úpadku a vzkříšení národní literatury české se zřetelem k událostem dějepisným, Praga 1888, który dokonał jej tłumaczenia z języka angielskiego.