Morfologia mały|lewo|Orlica w locie Wygląd Wierzch ciała i skrzydeł popielaty, końcówki czarne z białymi „oczami”. Dziób z charakterystycznym czarnym paskiem w 3/4 długości. Końcówka pomarańczowa, nasada żółta. Nogi żółte, reszta ciała biała. W szacie godowej głowa czarna, z białą obwódką wokół czerwonego oka. W szacie spoczynkowej głowa brudnopopielata. Osobniki młodociane wierzch ciała mają w brązowy deseń, na końcu białego ogona szeroki czarny pas. Dziób szary z czarnym końcem, nogi szarocieliste. Wymiary średnie długość ciała ok. 60–70 cm rozpiętość skrzydeł ok. 145–170 cm Masa ciała ok. 0,9–2,0 kg
Ekologia i zachowanie Biotop Nagie wysepki i wybrzeża na brzegach słodkich i słonawych zbiorników śródlądowych (również wielkich jezior Azji Centralnej). Poza okresem lęgowym wybrzeża, głównie w ujściach wielkich rzek, porty oraz wysypiska śmieci. Gniazdo Często na gołej skale, czasem w niskiej roślinności. Tworzy kolonie liczące do 3 tysięcy par. Czasem lokalizuje je w pobliżu kolonii mew srebrzystych, lecz nigdy nie są to kolonie mieszane. 180px|mały|lewo|Jajo z kolekcji muzealnej mały|Orlica z pisklętami Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu–czerwcu 2–3 jaja. Wysiadywanie Jaja wysiadywane są przez okres około 25 dni, głównie przez samicę. Pożywienie Wszystkożerna.