Bitwa o Kisangani – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1997 w trakcie I wojny domowej w Kongu.
Na początku roku 1997 w zairskiej wojnie domowej, coraz większe znaczenie odgrywać zaczęli najemnicy. Po wsparciu z Angoli, do Zairu przybyła grupa najemników z krajów europejskich: Serbii, Ukrainy, Belgii, Francji i Chorwacji. Na czele tej grupy stanął serbski pułkownik Dominik Yugo. Stworzony przez najemników tzw. Biały Legion liczył 300 Europejczyków oraz 2000 angolskich partyzantów z UNITA, którzy wzmocnili garnizon Kisangani. Siły zairskie w mieście liczyły 4000 ludzi, 14 czołgów, 2 śmigłowce Mi-24 oraz 3 samoloty Aermacchi.
Dnia 9 lutego Laurent-Désiré Kabila nakazał oddziałom ADFL (Sojusz Sił Demokratycznych na rzecz Wyzwolenia Konga-Zairu) atak na Kisangani. Na początku marca po zdobyciu wielu miast w prowincji Górny Zair rebelianci zacieśnili pierścień wokół Kisangani, podchodząc pod miasto z trzech stron. Im bliżej miasta, tym bardziej opór sił rządowych wzrastał, a w mieście trwały gorączkowe przygotowania do obrony. Najemnicy zaminowali m.in. lotnisko i drogi dojazdowe do miasta.