W czasach cesarza Wespazjana była to niewielka miejscowość z małym rynkiem. W 68 utworzono tutaj obóz warowny V Legion. W 141 miasteczko zostało zniszczone przez trzęsienie ziemi. W 221 zostało odbudowane pod nazwą Nikopolis. Rok później wybudowano tutaj bazylikę bizantyjską. W V wieku wybudowano sanktuarium w miejscu, w którym rzekomo miał znajdować się dom Kleofasa poświęcony przez Jezusa. Następnie wybudowano fontannę, w której rzekomo miał płukać nogi Jezus i Jego uczniowie. Pielgrzymi wierzyli, że fontanna ma właściwości lecznicze.
Przez następne stulecia rejon wioski znajdował się pod panowaniem Islamu. Gdy w 723 Imwas odwiedził biskup Willibald z Eichstätt, zauważył on, że kościół-sanktuarium wciąż stał w stanie nienaruszonym. Został on zniszczony w 1009. Jego odbudową zajęli się krzyżowcy, a następnie na początku XVI wieku został on przekształcony w meczet.
Przeprowadzony w 1596 spis powszechny wykazał, że we wsi Imwas mieszkały 24 rodziny muzułmańskie. W 1875 Karmelici z Betlejem nabyli działkę ziemi z ruinami kościoła. W latach 1887–1888 usunięto gruz. W okresie od listopada 1924 do września 1930 prowadzono tutaj badania archeologiczne.