Wygląd Użycie uzbrojonego jeźdźca jako godła było szeroko rozpowszechnione w Europie. Herb Wielkiego Księstwa Litewskiego od samego początku wyróżniał się tym, że jeździec dzierżył miecz, a nie włócznię bądź proporzec. Takie przedstawienie jeźdźca pojawia się na Litwie ok. 1366 roku na pieczęci Olgierda. Potem jest przejęte przez kolejnych wielkich książąt, oprócz Kiejstuta, który posługiwał się wyłącznie pieczęcią pieszą. Jeździec z uniesionym mieczem pojawia się również na najstarszych monetach litewskich bitych ok. 1390 roku przez Jagiełłę. Wyjątek stanowią pieczęcie Jerzego, syna Lingwena oraz Włodzimierza, syna Olgierda, na których jeźdźcy, najprawdopodobniej pod wpływem ruskim, dzierżą włócznie.
Historia Choć historycy szacują rzeczywiste powstanie herbu na znacznie wcześniejsze, to najdawniejszy wizerunek Pogoni pochodzi z 1366 roku. Doszło wówczas do zawarcia traktatu pomiędzy Olgierdem (władcą Wielkiego Księstwa Litewskiego) i Kiejstutem (jego bratem), a Kazimierzem Wielkim (królem Korony Królestwa Polskiego). Traktat zwieńczony został pieczęcią, na której znajdowała się Pogoń.