Z jego bajek oraz wierszy najbardziej znana dzieciom jest książka Mon cartable (Mój tornister).
W swoich dziełach Pierre Gamarra potrafił stworzyć atmosferę napięcia (L’Assassin a le Prix Goncourt, Capitaine Printemps).
W 1955 roku ukazało się jedno z najbardziej znanych dzieł pisarza, Le Maître d’école które opowiada historię Simona Sermet, nauczyciela laickiego w regionie południowo – langwedockim.
Jest również autorem trylogii o Tuluzie : Les Mystères de Toulouse, L’Or et le Sang, 72 soleils.
W 1973 roku powstała trzyczęściowa adaptacja telewizyjna jego powieści Les Coqs de minuit.
W 1985 roku Pierre Gamarra otrzymał Nagrodę Literacką za Le Fleuve palimpseste.
Mówi się o nim, że był « pisarzem langwedockim piszącym po francusku ». Jego dorobek jest bardzo ważny. Oprócz tego, przez ponad 50 lat, tworzył kronikę literacką, którą sam stworzył "La Machine à écrire" (maszyna do pisania) w czasopiśmie Europe.
Wydania w Polsce Domy nad Garonną, 1952 Do widzenia, Asturio! 1961 Tajemnica rzeki Mrówki, 1964 Nagroda dla mordercy, 1965 Zaczarowane wyrazy, 1966 Płomienny dom, 1973
Zobacz też Do widzenia, Asturio!