dyssomnie, zaburzenia snu związane z chorobami psychicznymi, neurologicznych lub innych chorób oraz zaburzeń snu, które nie mają wystarczającej ilości danych muszą być traktowane jako ostateczne zaburzenia snu. ICSD stworzył całościowy opis dla każdego zaburzenia snu z poniższych informacji"Międzynarodowa Klasyfikacja zaburzeń snu, aktualizacja: Diagnostyka i Coding Manual". 2001 wydanie, , PDF-kompletne, Library of Congress Catalog No 97-71405. https://web.archive.org/web/20110726034931/http://www.esst.org/adds/ICSD.pdf.
Leczenie Terapia zaburzeń snu, w oparciu o holistyczne pojmowanie człowieka, korzysta z osiągnięć nauk medycznych i społecznych. Psychoterapia - najczęściej w przypadku zaburzeń snu korzysta się z nurtu poznawczo-behawioralnego, w którym kładzie się nacisk na wyeliminowanie złych nawyków, niekorzystnych zachowań związanych ze snem. Terapia ta ma również za zadanie wyedukować osobę cierpiącą z powodu zaburzeń snu oraz wypracować korzystne dla snu nawyki, zgodnie z zasadami higieny snu. W przypadku różnego rodzaju zaburzeń można korzystać z innych nurtów psychoterapeutycznych, np.