Po obaleniu Amina w 1979 został dyrektorem służb prawnych UNLA. W lutym 1981, po objęciu władzy przez Miltona Obote, w wyniku wewnętrznych podziałów i konfliktów w UNLA, opuścił kraj i udał się na wychodźstwo. Początkowo znalazł się w Kenii, a następnie przeniósł się do Szwecji. Razem z Musevenim współtworzył struktury Narodowego Ruchu Oporu (National Resistance Movement, NRM).
Po dojściu do władzy przez Museveniego w 1986 objął funkcję szefa Organizacji Bezpieczeństwa Zewnętrznego (External Security Organisation), tworząc w ten sposób służby wywiadowcze kraju (1986-1992). Od 1992 do 1998 zajmował stanowisko ministra stanu ds. obrony, a następnie ministra stanu ds. współpracy regionalnej (1998-2002). W kolejnych latach pełnił funkcję ministra obrony. W czerwcu 2006 został mianowany ministrem bezpieczeństwa, którym pozostał do maja 2011. Pełnił także funkcję sekretarza generalnego Narodowego Ruchu Oporu.
24 maja 2011 prezydent Yoweri Museveni mianował go nowym szefem rządu. 25 maja 2011 jego kandydaturę oficjalnie zatwierdził parlament.
Przypisy
Kategoria:Ugandyjscy prawnicy Kategoria:Premierzy Ugandy Kategoria:Ugandyjscy ministrowie obrony Kategoria:Urodzeni w 1949