Rycerze zaś polscy, pragnąc zetrzeć haniebną zniewagę, w najzawziętszy sposób atakują wrogów i rozbijają ich kompletnie, kładąc pokotem wszystkie te siły, które się z nimi starły.…»
Od tej pory rycerz Maciej stał się chorążym koronnym. W nagrodę za zasługi oddane w bitwie, król Jagiełło, nadał ok. 1411 r., wsi Gruszka (Gruszcze), Małe i Duże, koło Lublina. Od nazwy tej miejscowości Maciej przyjął następnie nazwisko: «Maciej mąż rycerski, któremu w krwawych zasługach dobra Gruszcze i małe i wielkie wieczną darowizną Król puścił, od których, to imię urosło, jego zaś chorążym koronnym uczynił…».
Gruszeccy również byli właścicielami m.in. dóbr Wierciszów i Bychawka w województwie lubelskim.
Rodzina Żona – N. Malicka herbu Junosza
Syn Jędrzej (rzekomo) – miał być uczestnikiem wojen w czasach królów Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy, co jest niemożliwe ze względu na zbyt duży odstęp czasowy. Potomkowie Jędrzeja: syn Piotr – miał ośmiu synów, z czego sześciu poległo w czasie różnych kampanii wojennych wnuk Bronisław Samuel Szumilist – porucznik u Zborowskiego, a potem wojski czernihowski, łowczy czernihowski.