Tam odnalazł sztab oddziałów zapasowych Pułku Kirasjerskiego. Po ewakuacji na Krym wstąpił jako kornet do Mieszanego Pułku Gwardyjskiego 1 Dywizji Kawalerii. W sierpniu 1920 r. objął dowodzenie plutonu. Został ciężko ranny, po czym ewakuowano go z Jałty do Konstantynopolu. W 1922 r. zamieszkał w Królestwie SHS. Pracował w niemieckiej firmie w Belgradzie, dochodząc do stanowiska agenta handlowego. Jednocześnie działał w Wyższej Radzie Monarchistycznej. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., przeniósł się do Berlina. Prowadził działalność charytatywną wobec robotników przymusowych pochodzących z okupowanych terenów ZSRR. Od listopada 1944 r. kierował sekretariatem Głównego Zarządu Cywilnego Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). Po zakończeniu wojny mieszkał w zachodnich Niemczech. W Oberammergau uczył języka rosyjskiego i niemieckiego w szkole wywiadu wojskowego US Army. W 1947 r. wydał 2-tomową książkę S. S. Oldenburga pt. "Царствование Императора Николая Второго". W 1948 r. współtworzył Antybolszewickie Centrum Ruchu Wyzwoleńczego Narodów Rosji. Brał współudział w odrodzeniu działalności Wyższej Rady Monarchistycznej. Był autorem licznych artykułów publikowanych w emigracyjnej prasie rosyjskiej. W 1953 r. wyjechał do USA, gdzie zamieszkał w Silver Spring pod Waszyngtonem.