Rapp zostaje skierowany ze Smograń do Gdańska.
30 grudnia 1812 dochodzi do zdrady, dowodzącego pruskimi siłami, generała Yorcka, który porzucił korpus marszałka Macdonalda i podpisał z Rosjanami dwumiesięczną konwencję o neutralności. Dowodzący z Królewca Murat opuszcza miasta i przekazuje dowodzenie nad Wielką Armią Eugeniuszowi de Beauharnais.
W tym samym czasie w drodze do Gdańska były ewakuowane dwa "ekwipaże" oblężnicze (gdański i magdeburski) przygotowywane na kampanię 1812 roku do zdobywania Rygi. Z Królewca przez Elbląg jechało 49 ciężkich dział, 12 granatników i 4 moździerze, a kolejne 60 dział czekało na ewakuację. 16 stycznia 1813 roku garnizon będzie posiadał 575 dział, moździerzy i granatników.
W stronę Gdańska kierował się będący w odwrocie spod Rygi, X korpus marszałka Macdonalda. 3 stycznia 1813 stoczył on bitwę pod Labiawą (obecnie Polessk) koło Królewca. Do Gdańska korpus dociera w nocy z 16 na 17 stycznia 1813 roku.
Blokada i oblężenie 15 stycznia 1813 będący w Poznaniu marszałek Bethier poinformował Napoleona, że w Gdańsku pozostały trzy dywizje z X korpusu marsz. Macdonalda liczące 30 tys. żołnierzy i oficerów, a dowództwo nad nimi przejął gubernator miasta gen. Jean Rapp.